...istniejemy tylko dzięki związkom z innymi ludźmi...i dzięki wzajemności uczuć...
środa, 17 listopada 2010
Dlaczego zwolniłem swoją sekretarkę?

- Posłuchaj! Dwa tygodnie temu były moje urodziny, ale jakby tego nikt
nie zauważył.

Miałem nadzieję, że rano przy śniadaniu żona złoży mi życzenia.
Może nawet będzie miała jakiś prezent.

Nie powiedziała nawet "cześć kochanie", nie mówiąc już o
życzeniach.

Pomyślałem, że chociaż dzieci będą pamiętały, - ale zjadły
śniadanie, nie odzywając się ani słowem.

Kiedy jechałem do pracy czułem się samotny i niedowartościowany.

Jak tylko wszedłem do biura, sekretarka złożyła mi życzenia urodzinowe
i od razu poczułem się dużo lepiej. Ktoś pamiętał.

Pracowałem do drugiej. Około drugiej sekretarka weszła i powiedziała:

- Dzisiaj jest taki piękny dzień, w dodatku są pana urodziny, może
zjemy
gdzieś razem obiad?

Zgodziłem się, - bo była to najmilsza rzecz, jaką od rana
usłyszałem.

Poszliśmy do cudownej restauracji, zjedliśmy obiad w przyjemnej
atmosferze i wypiliśmy po lampce wina.

W drodze powrotnej do biura sekretarka powiedziała:

- Dzisiaj jest taki piękny dzień - czy musimy wracać do biura?

- Właściwie to nie - stwierdziłem.

- No to chodźmy do mnie - zaproponowała.

U niej wypiliśmy jeszcze po lampce koniaku, porozmawialiśmy chwilę, a
ona zaproponowała:

- Czy nie będziesz miał nic przeciwko temu, jeśli pójdę do sypialni
przebrać się w coś wygodniejszego?

- Jasne - zgodziłem się bez wahania.

Poszła do sypialni, a po kilku minutach wyszła. niosąc tort urodzinowy,

razem z moją żoną, dziećmi i teściową.

Wszyscy śpiewali "sto lat" a ja, cholera, siedziałem na kanapie w samych
skarpetkach.

poniedziałek, 01 listopada 2010
Ania Lewińska zaprasza

włatcy móch